Źródło: www.kitchen-design-ideas.org

Styl pop-art ma już ponad 60 lat. Choć dla niektórych jest symbolem kiczu, to jego popularność jest wciąż niezmienna. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że pop-art jest nurtem sztuki masowej. Wykorzystuje tak komercyjne motywy, jak Coca-Cola czy Marylin Monroe. Wobec całej swojej oryginalności i różnorodności, pop-art. może być ciekawym stylem w naszej kuchni. Trzeba przyznać, że jest to rozwiązanie dla bardzo odważnych osób.

Źródło: www.decor.mthai.com

Pamiętajmy, że decydując się na pop-art, nie musimy oczywiście w taki sposób urządzać całego wnętrza i każdy jego detal pod to podpasowywać. Przede wszystkim taką kuchnię należy bardzo dokładnie rozplanować. Trzeba uwzględnić podstawowe zasady, bez których pop-art nie byłby pop-artem. Charakterystyczną cechą tego stylu jest kontrast, zabawa kolorami i kształtami, wyraziste, soczyste kolory, grafika. Kolorystyka jest bardzo prosta: mocna czerwień, wyrazisty fiolet, słoneczna żółć i pomarańcz, zieleń. Kolory te trzeba komponować rozsądnie, bo jeśli użyjemy ich za dużo, możemy osiągnąć chaos, a nie kuchnię. Ściany warto pomalować na w miarę neutralny kolor, czyli biel lub, jeśli ktoś się odważy, na czerń. To da nam tło dla reszty szaleństw. Często się spotyka białe, lakierowane, minimalistyczne w formie meble kuchenne w kuchniach zaaranżowanych na pop-art. Podobnie jak wspomniane ściany, będą one stanowić bazę. Natomiast, jeśli chodzi o materiały, to pamiętajmy, że pop-art jest w pewien sposób określany jako kicz. Nie bójmy się zatem używać plastiku i szkła.

Źródło: www.eatwell101.com

Na kuchenne fronty możemy przenieść kultowe postaci, wzory i grafiki, takie jak sceny z komiksów Marvella czy obrazy Andy Warhola. Nie bójmy się kolorów, bo o to w tym właśnie chodzi. Z pomocą przychodzą nam nowoczesne technologie. Wiele firm wykonuje naklejki na meble czy ściany na zamówienie. Wystarczy zmierzyć meble, zaplanować grafikę i zamówić. Motyw portretu Marylin Monroe wykonanego przez Andy Warhola jest kwintesencją kultowej grafiki. Wielokrotnie możemy go spotkać na kuchennych frontach, ścianach czy w jakichkolwiek innych miejscach w całym nawet domu. To samo możemy zrobić z przestrzenią między szafkami górnymi i dolnymi. Tradycyjnie układa się tam płytki. W kuchni pop-art postawmy na szybę z jakimś charakterystycznym nadrukiem, np. logo Coca-Coli.

Nie bójmy się także dodatków i dekoracji. Nie musi ich być oczywiście dużo, ale powinny pasować do stylu. Pop-art to styl radosny i barwny, z jednej strony nowoczesny, z drugiej kiczowaty, bardzo komercyjny i wielkomiejski. Dużo można by mu zarzucić, ale na pewno jest kultowy.

Źródło: www.mdfyw.com

Zapewne niejedna osoba chciałaby mieć w swojej kuchni stary, najlepiej drewniany kredens. To taki trochę babciny mebel, który u wielu osób przywołuje przyjemne wspomnienia z dzieciństwa. Ja pamiętam, że moja babcia zawsze w kredensie chowała pudełka z ciastkami i cukierkami. Kredens przypomina mi też widok babci stojącej przy nim i krojącej wielkim nożem świeży, pachnący chleb. Zapewne nie tylko ja mam takie wspomnienia. W erze nowoczesnych kuchni często nie ma miejsca na wielki kredens, który dla niektórych jest już niemodny i niepraktyczny. Natomiast osoby, które decydują się na postawienie takiego kredensu w kuchni, mogą mieć nie lada problem. Bo jak go zmieścić w blokowej kuchni? Zatem z czysto technicznego punktu widzenia, dla kogo jest tak naprawdę kredens?

Źródło:www.housetohome.co.uk

Racjonalnie rzecz biorąc, kuchnie w blokach są zwykle niewielkich rozmiarów. To nie są kuchnie, gdzie mamy miejsce na stół, krzesła i jeszcze sporo wolnego miejsca. W blokowej kuchni musimy zmieścić lodówkę, zlewozmywak, piekarnik i kilka szafek. Wydaje się niemożliwe, żeby znaleźć miejsce jeszcze na kredens, prawda? Spójrzmy na to jednak inaczej. Przecież kredens to nie tylko ozdoba, ale także bardzo funkcjonalny mebel. Nasze babcie przechowywały w nim suchą żywność, której nie przeszkadzała nieco wyższa temperatura. Posiadając standardową kuchnię na kształt „wagonu”, jak to niektórzy mówią, podzielmy ja na dwie strefy. Na jednej ścianie umieśćmy wszystko, co wiąże się z praktycznymi funkcjami, czyli zlewozmywak, piekarnik i lodówkę. Na pewno zostanie nam jeszcze miejsce na kawałek blatu i wiszące szafki lub półki. Na przeciwległej ścianie postawmy natomiast tylko kredens, tak aby nic nie psuło efektu wizualnego. Wbrew pozorom nie jest on mniej praktyczny od standardowych kuchennych szafek. Przechowujmy w nim wszystko, co tylko chcemy. Wszak to także kuchenny mebel.

Źródło: www.kitchenfurnitureireland.com

Druga sprawa jest taka, że obecnie kredensy nie są już tak duże, ciężkie i masywne jak niegdyś. Zapewne wiele osób pamięta kredensy z PRL-u, którym nigdy się nie domykały fronty. Teraz robi się kredensy lekkie i romantyczne. Modny styl prowansalski narzucił im sporo tej lekkości poprzez zgrabną i subtelna stylistykę, a także jasne, pastelowe kolory.

Kredens z drewna sosnowego, pomalowany na biało, ozdobiony gdzieniegdzie delikatnym kwiatowym wzorem nie będzie zbyt masywny i przytłaczający nawet w małej, blokowej kuchni. Nada natomiast romantycznego, subtelnego i eleganckiego charakteru.

Źródło: www.lovethesign.com

Przede wszystkim na uwagę zasługuje polski projekt. Oskar Zięta to młody, polski projektant, który już zdobył uznanie na świecie. Ikoną Zieta Prozessdesign jest stołek Plopp. Powstał on poprzez zespawanie i nadmuchanie dwóch cienkich blach. Dzięki temu Plopp jest bardzo lekki, ale jednocześnie niezwykle trwały. Na plus na pewno można tu wpisać nowoczesny wygląd i oczywiście polskie pochodzenie.

Źródło: www.stardust.com

Kolejny ciekawy projekt to dzieło Marcela Wandersa, taboret Stone. Ciekawe jest to, że jest on produkowany w kolorach kamieni szlachetnych, ponieważ powierzchnia taboretu przypomina brylant. Stone ma kształt klepsydry o nieregularnej powierzchni. Pięknie odbija światło, dlatego będzie nie tylko zwykłym stołkiem, ale również bardzo ciekawą ozdobą.

Źródło: www.archiexpo.com

Zupełnie inny obraz przedstawia natomiast siedzisko Aram. To piękny, niebanalny stołek wykonany rręcznie z lakierowanej stali. Dostępny jest w kilku kolorach: białym, taupe i zielonym.

Źródło: www.bonluxat.com

Bardzo ciekawym projektem jest taboret Phillipe Starcka, Prince AHA. Tak jak opisany już Stone przypomina klepsydrę. Wykonany jest z dwóch złączonych ze sobą stożków. To taboret bardzo radosny, zabawny, a także funkcjonalny. Dostępny jest w ciepłych, pastelowych kolorach: lawendowym, żółtym, zielonym, pomarańczowym. Phillipe Starck stworzył nie tylko bardzo praktyczny mebel, ale również wesoły i wywołujący uśmiech na twarzy. Projekt jest dość uniwersalny i wszechstronny. Będzie pasował zarówno do ultranowoczesnej kuchni, jak i do stonowanej i klasycznej.

Źródło: www.voltexdesign.com

Phillipe Starck chyba lubuje się w nietypowych taboretach, bo kolejny opisywany stołek jest również jego autorstwa. La Boheme jest zupełnie inny od poprzednika pod każdym kątem. Wyjątkowość tych taboretów polega na tym, że mają one kształt amfor. Biuro projektowe Kartell, z którego zresztą wychodzą jedne z największych dzieł designu, opracowało technologię, która pozwoliła na stworzenie kolorowych, przezroczystych amfor-stołków. Materiał, z jakiego są zbudowane, jest odporny na warunki zewnętrzne, dlatego ten stołek jest odpowiedni nie tylko do kuchni, ale także do ogrodu.
Jak widać, stołek nie musi być drewniany i, jak to często bywa po jakimś czasie, chybotliwy. Nie bójmy się nowych rozwiązań w naszych domach.

Źródło: www.bluehen.com

Niezwykłą ozdoba naszej jadalni mogą być designerskie i oryginalne krzesła. A jeśli pokusimy się o prawdziwą ikonę designu, jaką jest Panton Chair, możemy osiągnąć zniewalający efekt. Krzesło projektu Vernera Pantona znają chyba wszyscy. Choć ma już ono ponad 50 lat, niezmiennie jest jednym z najbardziej znanych i rozpoznawalnych projektów pop-artu. Ideą przyświecającą Pantonowi było stworzenie krzesła z jednego kawałku plastiku, bardzo wygodnego, o esowatym kształcie. Pierwsze projekty zrobione były ze sklejki, co nie zadowoliło projektanta. Po długim czasie znalazł w końcu odpowiedniego producenta, firmę Vitra, która produkuje te krzesła do dziś. Co ważne, ze względu na ogromna popularność Panton Chair na rynku istnieje masa podróbek, krzeseł à la Panton Chair. Należy pamiętać, że jedynym producentem oryginalnych „pantonów” jest Vitra, reszta na pewno jest podróbkami.

Źródło: www.bijoukaleidoscope.com

Panton Chair jest dostępny w kilku wersjach kolorystycznych. Możemy dostać wersję matową krzesła, wykonaną z polipropylenu, w sześciu kolorach: białym, czarnym, zielonym, pomarańczowym, niebieskim i czerwonym. Dostępna jest również wersja lakierowana w trzech kolorach: białym, czarnym i czerwonym. Obojętnie który projekt wybierzemy, efekt, jaki osiągniemy poprzez ustawienie tych krzeseł wokół stołu w jadalni, będzie zniewalający. Pomimo upływu lat Panton Chair wciąż jest ikoną designu, symbolem nowoczesności i wygody. Nasi goście z pewnością długo nie będą chcieli odejść do stołu. Fantastyczna w tym meblu jest jego stabilność. Jest wykonany z jednego kawałka plastiku wygiętego w kształt litery S. Teoretycznie powinien być kruchy i niepewny. Tymczasem spokojnie możemy się na tym krzesełku bujać bez ryzyka upadku. Panton Chair jest bardzo trwałym krzesłem służącym przez długie lata.

Źródło: www.feelslikeathome.blogspot.com

Idea Panton Chair podsunęła projektantowi Fabio Novembre pomysł na zaprojektowanie krzeseł przypominających ludzkie ciała. W taki sposób powstały krzesła z serii Him&Her. Wykonane z polietylenu, dostępne w wersji matowej i lakierowanej w trzech kolorach: białym, czarnym i czerwonym. Tak jak klasyczne Panton Chair doskonale wkomponuje się stylizacje jadalni, tak krzesła z tej serii mogą być zanadto niekonwencjonalne. Niewątpliwie odważne i śmiałe osoby, nieunikające zdecydowanej stylistyki uznają za dobry pomysł wykorzystanie krzeseł Him&Her w jadalni. Jednak ze względu na ich bardzo intymny charakter, najlepiej pasowałaby do stolika pomocniczego, małego stolika dla dwóch osób, czyli Pana i Pani.